Van de relatieve warmte van Valencia naar de vrieskou in Le Samyn

Van de relatieve warmte van Valencia naar de vrieskou in Le Samyn

Mijn eerste wedstrijden van het seizoen zijn achter de rug. Op woensdag 21 februari vertrok ik met de nationale ploeg richting Valencia, waar we vanaf donderdag een rittenwedstrijd van vier dagen voorgeschoteld kregen. Ik was super gemotiveerd om hier mijn seizoen van start te laten gaan, wetende dat het weer er beter is dan hier in België (gemiddeld 13 graden en zon) en de wegen in betere staat zijn dan de typisch Belgische betonwegen met de groef die twee rijvakken van elkaar splitst. Dit laatste zorgt - zeker in het begin van het seizoen - voor veel nervositeit in de wedstrijd, wat dan weer tot veel valpartijen leidt.

Gedurende de vier dagen schommelde de ritafstand tussen de 120 en 140 kilometer. Het parcours was er vrij heuvelachtig met elke dag minstens één echte klim van 5 à 8 kilometer. Aangezien het de eerste wedstrijd van het seizoen was en het parcours ook niet echt mijn ding was wegens de vele hoogtemeters, viel het allemaal nog af te wachten hoe alles zou verlopen. Meerijden was voor mij het belangrijkste, zolang mogelijk volgen bergop en wat extra kilometers opdoen.

Elke dag was het hard afzien op het lastige parcours in combinatie met de kilometers. Wat ik maar weer eens geleerd heb tijdens deze ronde, is dat je constant vooraan moet koersen. Valpartijen zorgden ervoor dat ik vaak moest achtervolgen en daardoor verspilde ik tijdens deze vier dagen veel energie. Hoewel ik mijn benen heel veel pijn heb moeten doen, was het een leuke ervaring en al bij al blik ik terug op een geslaagde Setmana Ciclista Valenciana.

Bex 4 PH.jpg

Direct na de wedstrijd reisden we terug richting België. Maandag mocht ik alweer op hotel omdat op dinsdag Le Samyn nog op het programma stond, dit keer met mijn eigen team Experza-Footlogix. Ik maakte maandag nog even tijd om wat los te fietsen op de rollen. Dinsdag waren we al vroeg op pad en de koude was meteen te voelen. Het besef dat ik zou afzien door de kou was dan ook snel aanwezig. Het was nog wat zoeken welke kledij aan te doen in deze vriestemperaturen. Eens de wedstrijd van start was gegaan, heb ik het op geen enkel moment echt koud gehad, met uitzondering van mijn voeten. Die waren van in het begin al bevroren.

In de eerste 20 kilometer moest ik serieus wennen aan de koude weersomstandigheden en het zware gevoel in de benen van Valencia. Nadat de eerste kasseistrook achter de rug was, kreeg ik een beter gevoel te pakken. Op de kasseien voelde ik mij goed en ik heb dan ook vooraan meegekoerst en alles wat er nog in mijn benen zat ook uitgehaald. Dat er in de finale een groepje wegreed en ik dit niet merkte omdat ik op dat moment net iets te ver in onze groep zat, was maar voor korte tijd een teleurstelling, want met een zeventiende plaats na een goede wedstrijd was er geen reden tot ontgoocheling.

image2.jpeg

Voor de Omloop van de Westhoek van vandaag waren we gelukkig verlost van de vriestemperaturen. Met mijn goede seizoenstart in het hoofd keek ik ook echt uit naar deze wedstrijd. Achter de ontsnapte Floortje Mackaij kon ik me goed mengen in de sprint van het peloton en dat leverde een mooie zevende plaats op. Ik kan dus tevreden zijn over mijn eerste koersdagen van het seizoen.

Groetjes,

Nathalie Bex

Foto's Paul Hinninck

Op weg naar een minimumsalaris

Op weg naar een minimumsalaris

Het openingsweekend zit er alweer op!

Het openingsweekend zit er alweer op!