Na winterblues komt zonneschijn

Na winterblues komt zonneschijn

Net zoals ik ieder jaar blij ben dat het wielerseizoen voorbij is, ben ik ook blij wanneer het nieuwe seizoen weer voor de deur staat. Tot vorig jaar moest ik de lange wintermaanden doorspartelen met trainingen in het donker. Werken tot 17u, thuiskomen om 18u30 en dan nog de fiets op. Ik hield het niet langer vol en eind september besliste ik om mijn ontslag in te dienen. Dat was, tot nu toe, toch één van de moeilijkere keuzes in mijn leven. Ik had het op drie jaar tijd tot IT teamleader van tien mensen geschopt, ik had werkzekerheid, een mooi loon en een hoop voordelen. Ik heb vijf jaar voor TNT gewerkt, maar die uren in de file dreven me uiteindelijk tot waanzin. Werken kan ik nog een heel leven, denk ik dan!

Nog één van de redenen waarom ik deze omschakeling maakte, was mijn nieuwe relatie met profrenner Dries De Bondt. Hij ging trainen overdag, ik 's avonds. Hij was reeds uitgerust tegen de avond, ik moe. Ik voelde me vaak gefrustreerd dat ik niet meer tijd had voor hem, maar ook voor mezelf. Fulltime werken, een huishouden, trainen en een relatie, het is niet altijd een sinecure om alles te combineren, maar dat is natuurlijk voor vele wielrensters hetzelfde. Dat mijn vader me volledig steunde in deze beslissing gaf voor mij ook de doorslag.

Ik raakte aan de praat met Patrick Van Gansen, manager van Cyclelive Magazine, en voor ik het goed en wel besefte, had ik een carrièreswitch gemaakt. Sinds oktober werk ik vier op de vijf dagen van thuis uit. Omdat ik geen team meer had, besliste Patrick om zich volledig in te zetten om een nieuw team uit de grond te stampen. Samen zochten we ons kapot naar rensters om zich aan te sluiten. De sponsors volgden en in december kregen we groen licht om verder te gaan als UCI-team! Ik zal dus uitkomen voor het gloednieuwe Health Mate-Cyclelive Team.

IMG-20180215-WA0026.jpg

Toch vond ik het nog best moeilijk om mijn ritme te vinden met deze nieuwe job en het nieuwe team. De gedachte dat ik Dries vaak zou zien deze winter bleek ook maar een illusie te zijn. Ik vertrok op het einde van zijn seizoen voor tien dagen naar Mallorca, iets later vertrok hij op vakantie. Zowel in december als in januari ging hij op trainingskamp met het team naar Griekenland, telkens voor twee weken. Toen hij terugkwam, vertrok ik enkele dagen later op vierdaagse met mijn team. Opnieuw enkele dagen later begon voor hem alweer het nieuwe seizoen met La Marseillaise en de Ster van Bessèges. Vanuit Frankrijk trok hij dan door naar Spanje om er Murcia te rijden. Normaal gezien kwam hij thuis één dag nadat ik vertrok op trainingskamp naar Calpe. Gelukkig kon hij een weekje stage bijboeken en hebben we elkaar dan toch nog getroffen in Spanje.

Tijdens de wintermaanden, tussen de stages door,  heb ik vaak in zijn wiel kunnen trainen en veel bijgeleerd. Toegegeven, ik heb niet het karakter en de discipline die Dries wel heeft. En net dat heb je misschien nog het meeste nodig om het te schoppen tot prof!

Morgen vertrekt Dries weer huiswaarts. Ik zal nog enkele dagen in Spanje vertoeven. Allebei zullen we aan de start staan van de Omloop Het Nieuwsblad komend weekend! Voor mij is het intussen enkele jaren geleden dat ik hier nog aan de start mocht staan. Spannend dus!

Zonnige groetjes!

Tara Gins

Foto's Gregory Van Gansen

Het openingsweekend zit er alweer op!

Het openingsweekend zit er alweer op!

Een nieuw seizoen!

Een nieuw seizoen!