Alleen op stage... of toch niet?

Alleen op stage... of toch niet?

Ik draai ondertussen al een tijdje mee in het vrouwenpeloton en als je daarop terugkijkt, zijn alle jaren ongeveer hetzelfde opgebouwd. Na het seizoen doe je het even rustig aan, je maakt tijd voor familie en andere dingen waarvoor je tijdens het seizoen geen tijd hebt. Dan begin je opnieuw met je opbouw, eventueel met enkele crossen en vertrek je uiteindelijk met de ploeg op trainingskamp - zoals wij nu op Mallorca (foto) - om je conditie nog aan te scherpen voor het nieuwe seizoen van start gaat…

Ook afgelopen winter heb ik dit patroon gevolgd, alleen was er dit jaar wel iets anders. Ik had met een ploegmaatje afgesproken om samen op stage te gaan en alles was geregeld, tot ze twee dagen voor we zouden vertrekken jammer genoeg uitviel met medische problemen. Dit betekende dat ik alleen op stage zou vertrekken! Aangezien ik dit nog nooit had gedaan, was ik er eerst toch wat bevreesd voor, maar al snel besliste ik om toch te vertrekken. Alles was immers geregeld en ik kende de streek.

Ondanks het feit dat de stage maar in Spanje was, voelde ik me toch een beetje een wereldreiziger toen ik gepakt en gezakt de luchthaven uitstapte in Spanje, zeker toen bleek dat ik mijn eigen vervoer naar het hotel niet goed geregeld had en ik meteen naar oplossingen moest beginnen zoeken… Spreek maar gerust van een valse start! Maar onder het motto ‘Alles komt altijd goed’ liet ik de moed niet zakken en uiteindelijk ben ik ook (achteraf gezien) zonder veel moeite in het hotel aangekomen, het had erger gekund.

Na het eerste rondje onder de Spaanse zon waren alle zorgen weg en was ik helemaal overtuigd dat het een geweldige stage zou worden. Hoewel je perfect alleen kan fietsen, is wielrennen een ontzettend sociale sport. Als ik alleen op training vertrok, duurde het doorgaans niet lang voor ik groepjes tegenkwam om bij aan te sluiten, ofwel ontmoette ik al snel andere wielrenners die ook alleen op stage waren en waarmee ik een stukje kon meerijden. Al snel werd duidelijk dat ik helemaal geen uitzondering op de regel ben en er best veel wielrenners alleen op stage gaan.

Ook kwam ik heel veel bekende gezichten uit het vrouwenpeloton tegen, je maakt een praatje met elkaar en voor je het goed en wel beseft heb je een mooi groepje gevormd om je trainingen af te werken. Je kent elkaar eigenlijk enkel maar van in het peloton en daar maak je wel eens een kort praatje, maar in de koers ben je toch vooral concurrenten van mekaar. Hier op stage reden we elk rond met een andere sponsor op onze borst, maar waren we toch voor even ploegmaten!

Hoewel ik er in het begin toch wat bevreesd voor was, heb ik me ongelofelijk geamuseerd en me geen seconde verveeld. Ik heb geweldig leuke mensen leren kennen en heb ontzettend genoten van de trainingen in het mooie weer. Als ik er op terugkijk, zou ik zo weer vertrekken en tegen iedereen die twijfelt om alleen op stage te gaan, zeg ik: GAAN!

Maaike Polspoel

 

De drukte mag weer beginnen!

De drukte mag weer beginnen!

Trainen met Koning Winter in het land

Trainen met Koning Winter in het land