Van de Spelen moet je ook genieten

Van de Spelen moet je ook genieten

Als je zoals ik al jaren meedraait in het vrouwenwielrennen ontstaat er op een bepaald moment een soort vast ritme. Elk jaar komen dezelfde wedstrijden terug. Na een lange wintervoorbereiding begin je in Qatar, trapt het seizoen in Europa op gang in de Omloop Het Nieuwsblad om zo alle voorjaarkoersen af te werken tot het BK en dan komt er bij de meeste rensters traditioneel een korte rustpauze om zo verder te gaan richting najaar waar vooral rittenkoersen op het programma staan. Voor eendagswedstrijden slaap je vaak in dezelfde hotels, waardoor je na enkele jaren al uit je hoofd weet waar je een eigen kussen mee naartoe moet nemen of waar extra eten belangrijk is.

Dankzij de groei die het vrouwenwielrennen momenteel ondergaat, komen er steeds vaker nieuwe wedstrijden bij. Ik sta dan ook elke keer opnieuw te springen als ik aan zo’n nieuwe koers of een koers waar ik voordien nog nooit gereden heb, mag deelnemen. Je komt op een plaats waar je nog nooit bent geweest, slaapt in een hotel dat je nog niet kent en rijdt over een parcours met voor jou totaal onbekende wegen. Die wedstrijden brengen een zekere spanning met zich mee. Dit jaar heb ik zo de Strade Bianche gereden - wat trouwens een geweldig mooie wedstrijd is in een supermooie omgeving! - en onlangs nog de BeNe Ladies Tour en de Prudential Ride London.

Tijdens de BeNe Ladies Tour sliepen we in een sportcentrum en ik vond dat dit wel een zekere nostalgie met zich meebracht. We sliepen met zes op één kamer, zoals we dit vroeger tijdens onze schooltijd ook deden als we op kamp gingen. Alleen zijn we nu dan iets ouder - al gedragen we ons soms nog wel als een bende kinderen - en komt er geen juf langs om het licht uit te doen om 22u.

Afgelopen weekend nam ik ook voor het eerst deel aan de Prudential Ride in Londen, al zou ik kunnen zeggen dat het niet mijn eerste keer was. Vier jaar geleden stond ik op dezelfde plaats, The Mall, aan de start van de olympische wegwedstrijd. De herinneringen aan mijn deelname aan de Olympische Spelen in 2012 zorgden voor een grote glimlach op mijn gezicht, die er trouwens nog steeds zit. Sinds 2012 zijn er al een aantal seizoenen voorbijgekomen, er zijn jammer genoeg wedstrijden weggevallen en gelukkig nieuwe bijgekomen, maar geen enkele wedstrijd is zo spannend om mee te maken als die op de Olympische Spelen! Maar je mag vooral niet vergeten om ervan te genieten, want het is voorbij voor je het goed en wel beseft. En dan is het weer vier jaar wachten op dat ene grote moment.

Ik wens iedereen van Team Belgium veel succes!

Maaike Polspoel

Foto Paul Hinninck

 

België blijft het wielerland bij uitstek

België blijft het wielerland bij uitstek

Rio nu wel heel dichtbij

Rio nu wel heel dichtbij