Vallen, opstaan en weer doorgaan

Vallen, opstaan en weer doorgaan

Als wielrenner bestaat je carrière uit vallen, opstaan en weer doorgaan. Vaak is dat letterlijk te nemen. Je valt tijdens de koers of training, je probeert zo snel mogelijk weer rechtop te staan en zoekt naar je fiets, kijkt of die schade heeft en je gaat weer verder. Of je zelf schade hebt opgelopen, is iets voor later… Zo gaat het bijna altijd. Maar ook figuurlijk is het vallen, opstaan en weer doorgaan… Als topsporter is je lichaam je werktuig, je zorgt ervoor dat dit 100% gezond en fit is zodat je de best mogelijke resultaten kan neerzetten. Alleen gaat het lichaam hier niet altijd in mee…

Hier kan ik van meespreken. Ik draai al een aantal jaren mee in het peloton en ik maak van kortbij mee hoe het voelt als je lichaam niet mee wil. 2014 was een geweldig jaar voor mij. Ik had mooie wedstrijden gewonnen, reed nooit harder en was klaar om in 2015 een nieuwe stap voorwaarts te zetten, alleen besliste mijn lichaam er anders over. In de winter van 2014 kreeg ik volgende diagnose: een chronische darmziekte en een auto-immune pancreasontsteking. Mijn wereld stond op zijn kop, in plaats van mij voor te bereiden op het aankomende seizoen was ik vaste klant geworden in het ziekenhuis en was het twijfelachtig of ik nog kon/wou doorgaan met wielrennen.

Gelukkig kreeg ik deze aandoeningen onder controle en kon ik opnieuw aan wielrennen denken. Met veel enthousiasme begon ik na een aantal maanden te koersen, alleen was er iets veranderd. Mijn lichaam had een klap gekregen en de trainingen/koersen die ik normaal makkelijk aankon, voelden nu heel zwaar aan. Ik ben een gedreven persoon en wil altijd maar meer/beter/sneller, maar dat werkte niet meer. Uiteindelijk stonden er alleen maar DNF’s achter mijn naam en werd het mentaal ook steeds moeilijker. Waarom al die moeite? Komt het ooit nog goed? Waar ben ik mee bezig? Ik heb het geluk dat ik de juiste mensen om me heen heb, mensen die in mij geloven, mij steunen door dik en dun en samen met mij op zoek gaan naar een manier om het allemaal opnieuw te laten werken… Anders was mijn verhaal misschien al uitgeschreven.

Ondertussen gaat het al een tijdje weer de goede kant op, de aandoeningen zijn redelijk onder controle, samen met mijn omkadering werken we verder en gaat mijn niveau stapje voor stapje omhoog. Deze hele situatie heeft me als atleet en zeker ook als mens doen groeien, mentaal sta ik sterker dan ooit! Bring It On!

Een tijdje terug vroeg iemand aan mij waarom ik al die moeite doe voor het wielrennen. Mijn antwoord: omdat ik het leuk vind!

Maaike Polspoel

Foto Paul Hinninck

 

Giro Rosa, een mooie ervaring

Giro Rosa, een mooie ervaring

#RoadToRio

#RoadToRio