Rio nu wel heel dichtbij

Rio nu wel heel dichtbij

Nu komen ze wel heel dichtbij, mijn eerste Olympische Spelen. Het grootste sportgebeuren ter wereld, ik heb er in het verleden vaak zitten naar kijken en de vele atletische topprestaties bewonderd. Tot enkele jaren geleden had ik echter nooit durven dromen om er ooit zelf te staan. Met mijn vijfde plaats in het WK tijdrijden van Ponferrada in 2014 groeide stilaan het besef dat het ook voor mij misschien wel kon lukken om het als renster mee te maken. En nu sta ik effectief op het punt om af te reizen naar Brazilië.

De afgelopen dagen waren nog behoorlijk druk. Afgelopen vrijdag vond er in de gebouwen van het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité, kortweg het BOIC, een persmoment plaats en daarna was het inpakken geblazen. Aangezien ik zowel aan de weg- als tijdrit deelneem, komt daar heel wat bij kijken. Maar liefst 4 ‘bike-boxen’ alleen al met mijn materiaal worden naar Rio overgevlogen. Het is vooral zaak om alles netjes en stevig in te pakken, zodat het materiaal onbeschadigd ter plaatse komt. Ik moet er ook voor zorgen dat ik niets over het hoofd zie, zodat ik mij eenmaal in Rio volledig op de wedstrijden kan focussen.

Bij aankomst zal er nog een goede week resten tot de wegwedstrijd en anderhalve week tot de tijdrit, voor mij de belangrijkste van beide afspraken. Tijd die ik goed zal kunnen gebruiken. Zeker voor de tijdrit moet er nog voldoende verkend worden. Ik heb weliswaar al veel door de wielerbond aangeleverd videomateriaal kunnen bestuderen, maar de echte detailstudie kan je enkel ter plaatse doen. Parcourskennis is van het grootste belang voor een tijdrit, net als fysieke paraatheid. En een derde belangrijke factor is frisheid in het hoofd. Je lichaam moet uiteraard klaar zijn om diep te gaan, maar mentaal moet je ook bereid zijn om de daaraan verbonden pijn te doorstaan.

Ik ben ervan overtuigd dat de Spelen door de sfeer een unieke en intense belevenis zullen zijn, maar we mogen niet vergeten dat we daar in de eerste plaats zijn om een zo goed mogelijke prestatie te leveren. Ik twijfel er niet aan dat het meemaken van de openingsceremonie iets is waar je later met veel plezier aan terugdenkt, maar als je zoals ik twee dagen later al in competitie moet treden, is het uiteraard geen optie om enkele uren op je benen te staan in het olympisch stadion. Op dat moment zal ik aan het rusten zijn, zoals het moet voor een topsporter kort voor een belangrijke wedstrijd.

Ann-Sophie Duyck

Foto Paul Hinninck

Van de Spelen moet je ook genieten

Van de Spelen moet je ook genieten

Tour de Sarah

Tour de Sarah