De geur van hamburgers en de muziek van kermisattracties

De geur van hamburgers en de muziek van kermisattracties

Terwijl het grote peloton aan de ene kant van de wereld op een eiland in Chongming of aan de andere kant van de wereld rond een meer in Tahoe in actie was, schoot bij ons het seizoen met nationale wedstrijden echt in gang. Aan beide kanten van de wereld werden de laatste UCI-punten voor kwalificatie voor de Olympische Spelen in Rio gesprokkeld. Enkele landen zoals Nederland waren al vroeg met het uitbrengen van hun selectie voor het vierjaarlijkse hoogtepunt en andere landen zullen nu wel snel volgen. In België kunnen op de piste, in het tijdrijden, de mountainbike en BMX de officiële selecties al goed ingeschat worden, maar wie zal onze kleuren verdedigen in de wegrit in Rio de Janeiro?

In deze wereldbekerwedstrijden in China en Californië waren echter geen Belgische dames aan het werk. We lazen op Vrouwenpeloton.be dat een aantal van hen een rustperiode inlaste en dat anderen zoals Sofie De Vuyst op hoogtestage trokken. Allen met hetzelfde doel, de voorbereiding van het tweede deel van het seizoen. Mijn team Lares-Waowdeals koos voor een reeks van kermiskoersen en niet zonder succes. Lotte van Hoek zorgde voor de eerste overwinning van het team in een criterium in Rotterdam, Sara Penton en Alexandra Nessmar kaapten elk een overwinning in Zweden weg en Eileen Roe won naast een manche van de TourSeries ook de titel van Schotse kampioene. In België kwamen we met een tweede plaats van zowel Kelly Markus als mezelf al dicht bij de overwinning. Vandaag koersten we opnieuw in de geur van hamburgers en muziek van kermisattracties in het criterium in Eeklo. Opnieuw was het met een derde plaats net niet voor mij.

Vaak wordt herhaald dat het niveau van het dameswielrennen stijgt en vooral met pieken in de olympische jaren. Deze maand is het me opgevallen dat niet enkel in de UCI-wedstrijden, maar ook in de nationale koersen attractiever en sneller gefietst wordt. De wedstrijdgemiddelden liggen hoger, ontsnappingen krijgen niet zomaar meer een vrijgeleide en de DNF-lijsten zijn soms wel erg lang. Met BMS Birn, Xirayas de San Luis en de Australische nationale ploeg hebben we al sterke rensters over de vloer gehad die het ons niet gemakkelijk maken. Het lijstje van Belgische winnaressen is tot nu toe op één hand te tellen. Het verhogen van het niveau kunnen we echter alleen maar toejuichen. De goede resultaten in de nationale wedstrijden hebben voor een prima motivatie en vertrouwen gezorgd om aan een nieuwe maand met internationale eendagswedstrijden te beginnen, in rechte lijn naar de Belgische kampioenschappen in Mol en Les Lacs de l’Eau d’Heure!

Sarah Inghelbrecht

Foto's Paul Hinninck

Wachten op de lente

Wachten op de lente

Trainen op hoogte

Trainen op hoogte